دلنوشته های مغز مشوش بانو

امشب /اهسته تورا باز تمنا کردم و خدا سخت گریست که تو آغوش مرا به حساب پدر دختری از جنس فریب طاق زدی یا تو بازیگر لیلی و مجنون بودی یا من آن اندازهxa0 احمق و ساده دل و زود..... بگذریم هرزمان یا تو بر اهوی قلبم می پرد به خودم ، به خدا قول عمیقی دادم که فراموش کنم چشم سیاهت ولی افسوس که با بانگ xa0ندایی و کمی یاد قدیمxa0 می شوم باز دچار xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 و من از تو xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0از این حس xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 ...

دلگیرم بانو دلتنگم دلشکسته مرهم آغوشت را می خواهم کمی نوازشxa0 اندکی بوسه و خوااااااااااب در میان نرمی تنت بانو جان بغض همچون دانه های خشک برنج ناهار در گلویم گیر کرده مرا با خودت ببر من با تو تا ته جهنم هم می آیم ولی بهشت زوری نمی خواهم...

بانوی آرامش طوفانی امxa0 از شبق گیسوانت بوی مهر می تراود ای گرمترین آغوش بی منت دنیا ای مهربانیت بی قید ای مادر هزار فرزند به من بگو راز بوسه هایت چیست که اینگونه مرا بی قرار لب های اناریت کرده فصل مهر نزدیک است و بعد هر بارش عشق تنها تو ، سیگار و آغوش می طلبم...