بارووووووون

کسل و گرفته از خواب پامیشی

خیلی بی حوصله لباس میپوشی و میری تو خیابون

و اینجاس که غافلگیر میشی

لبخندی به پهنای اتوبان همت میزنی و

دستاتو باز می کنی تا در آغوش بگیریش

با نهایت احساس زمزمه های عاشقانشو در گوشت میشنوی

سرمای وجودشو به گرمای آغوشای دروغی ترجیح میدی

بوسه هاشو هرچند سطحی و سریع ، با عمق وجودت درک میکنی

حالا می فهمی که چرا پاییز فصل عاشقاس

چون تو عاشق بارونی

دلنوشته های مغز مشوش بانو...