دلنوشته های مغز مشوش بانو

توقعت رو از آدم ها بالا نبر آدمم ها اونقدری که بهت میگن آدم نیستن چهره موجه هر آدمی ، فقط یه نقابه که تو نفهمی اون زیر چجور گرگی کمین کرده تا انسانیتت رو بدره...

این روزها ، پر از دردم از نبودن های تلخ و بودن های دردناک این روزها ، دلتنگم برای آغوش هایی که برویم باز نشد و برای قهوه هایی که خورده نشدxa0 تا ته فنجان تیره بدنبال آینده روشن باشم به گمانم برای روزگار باید عینک بزرگی بگیرمxa0 تا مرا همانگونه که هستم ببیند من آنقدر بزرگ نیستم که تحمل اینهمه درد را داشته باشم...

خوش آمدی عقاب زخمی اینجا بزمیست مستانه نه بندیxa0 نه دامی نه فریبی فقط من و تو و کلمات نجابت نگاهت ، تورا محرم خنیاگران نموده پس بشکن حصار که بی سلاح آمده ایم با پرچم سفید آغوش بگشا برای سرداران خسته از جنگ...

حس بدیهxa0 وقتی موقتی باشیxa0 وقتی حضورت مشروط به نبود بقیه باشه تنهایی حس بدیه!!!! هیچکس اندازه من درکش نکرد....