دلنوشته های مغز مشوش بانو

امشب /اهسته تورا باز تمنا کردم و خدا سخت گریست که تو آغوش مرا به حساب پدر دختری از جنس فریب طاق زدی یا تو بازیگر لیلی و مجنون بودی یا من آن اندازهxa0 احمق و ساده دل و زود..... بگذریم هرزمان یا تو بر اهوی قلبم می پرد به خودم ، به خدا قول عمیقی دادم که فراموش کنم چشم سیاهت ولی افسوس که با بانگ xa0ندایی و کمی یاد قدیمxa0 می شوم باز دچار xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 و من از تو xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0از این حس xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 ...

بانوی آرامش طوفانی امxa0 از شبق گیسوانت بوی مهر می تراود ای گرمترین آغوش بی منت دنیا ای مهربانیت بی قید ای مادر هزار فرزند به من بگو راز بوسه هایت چیست که اینگونه مرا بی قرار لب های اناریت کرده فصل مهر نزدیک است و بعد هر بارش عشق تنها تو ، سیگار و آغوش می طلبم...

سپید بانو چای دست نخورده ات ته سیگار له شده ات سکوت معنا دارت همه خبر از رنجش دل نازکت دارد امروز چشمانت را بدون قاب دیدم و غرق لذت شدم اما چیزی درون آن ترک های قلبم را بیشتر کرد کوه استوارم کاش من جای مجسمه تلخی بودم و غرق لذت تماشایت می شدم چای شیرینم ، تلخ شد از غصه تو تمام نامهربانی ها را بر من ببخشxa0 با عشق...