رنجش

سپید بانو

چای دست نخورده ات

ته سیگار له شده ات

سکوت معنا دارت

همه خبر از رنجش دل نازکت دارد

امروز چشمانت را بدون قاب دیدم و غرق لذت شدم

اما چیزی درون آن ترک های قلبم را بیشتر کرد

کوه استوارم

کاش من جای مجسمه تلخی بودم و غرق لذت تماشایت می شدم

چای شیرینم ، تلخ شد از غصه تو

تمام نامهربانی ها را بر من ببخش

با عشق

دلنوشته های مغز مشوش بانو...